W odróżnieniu od Quesnaya czysto subiektywistyczną interpretację zasady użyteczności przedstawił D. Hume (1711 - 1776) Prawa społeczne w jego ujęciu nie tylko urzeczywistniają się przez działanie jednostek (co jest oczywiście słuszne), ale tracą w stosunku do nich swój byt samoistny, niezależny i obiektywny; są one tylko refleksem subiektywnych odczuć, ocen i dążeń jednostek.
Do tego kierunku myślowego nawiązał czołowy przedstawiciel utylitaryzmu, J. Bentham (1784- 1832), który zmierzał do zbudowania teorii społeczeństwa wyłącznie na zasadzie użyteczności. Bentham zaatakował wprost ideę porządku naturalnego, która kryła w sobie myśl o obiektywnym charakterze praw społecznych. Wszystkie stosunki społeczne i rządzące nimi prawa - dowodzi Bentham - wynikają z motywów działania jednostek, a więc psychiki indywidualnej. Doznania jednostek są przyjemne lub przykre. Główną zasadą postępowania jednostek jest więc hedonizm: dążenie do maksymalizacji przyjemności przy minimaliseji przykrości; podstawą działania ludzi we wszystkich dziedzinach jest rachunek przyjemności i przykrości. W ten sposób obiektywnie początkowo ujmowana zasada gospodarności nabiera charakteru subiektywnego; równocześnie zakres jej zostaje rozciągnięty ze sfery zjawisk gospodarczych na wszelkie działania ludzi i zjawiska społeczne.
kotly | Zespół muzyczny na wesele | domy z drewna
|
